Muzeum Ziemi Łukowskiej im. Longina Kowalczyka w Łukowie

Informacje praktyczne

Czego się spodziewać

Muzeum mieści się w dawnym Konwikcie Szaniawskich, murowanym gmachu z 1732 roku, wpisanym do rejestru zabytków pod numerem A/661 i zachowanym w niezmienionej bryle. Pomysł na muzeum pojawił się już w 1920 roku, lecz placówkę powołano dopiero 1 stycznia 1960 roku, po latach starań Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łukowskiej. Pierwsze wystawy we własnej siedzibie otwarto 7 marca 1967 roku. Patronem jest Longin Kowalczyk, pierwszy pracownik muzeum, który od lipca 1960 roku objeżdżał powiat i gromadził eksponaty. Po remoncie zakończonym w 1998 roku muzeum dysponuje ośmioma salami wystawowymi o łącznej powierzchni 558 metrów kwadratowych.

Wizytówką zbiorów jest wystawa stała „Łukowskie amonity”. Skamieniałości pochodzą z jurajskiej kry lodowcowej odsłoniętej w okolicach Łukowa, opisanej w monografii H. Makowskiego z 1952 roku na podstawie materiału z Łapiguza. Tkwią w kulistych i gruszkowatych konkrecjach, których wnętrze jest bogate w związki żelaza, przez co muszle mienią się barwami tęczy. Łukowskie amonity rzadko przekraczają 20 centymetrów średnicy, a towarzyszą im belemnity, małże, ślimaki, ramienionogi, mszywioły, otwornice i liliowce w wyjątkowo dobrym stanie zachowania.

Pozostałe ekspozycje są jednoznacznie regionalne. „W polu i w zagrodzie” pokazuje narzędzia rolnicze, stroje ludowe i wyposażenie domostw z przełomu XIX i XX wieku, „Nie tylko miód” opowiada o pszczelarstwie Ziemi Łukowskiej, osobne sale zajmują dzieje miasta oraz wystawa „Tu mieszkaliśmy - historia łukowskich Żydów”. Uwagę przykuwa jednak Łukowski Ośrodek Rzeźby Ludowej, wykreowany przez muzeum od 1965 roku fenomen bez lokalnych pierwowzorów: rzeźba prosta, ekspresyjna i mocna kolorystycznie, zapoczątkowana przez Mariana Adamskiego, pokazywana potem we Włoszech, Niemczech, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

Wskazówki

Muzeum jest czynne sześć dni w tygodniu: od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00, w niedziele od 11:00 do 15:00. Soboty, święta i dni ustawowo wolne od pracy są wyłączone ze zwiedzania, ale w innych terminach wizytę można uzgodnić telefonicznie, listownie lub osobiście. Bilet normalny kosztuje 10 zł, ulgowy 7 zł, rodzinny do sześciu osób 30 zł, a w niedziele wstęp jest bezpłatny - to najtańszy, ale i najkrótszy moment na wizytę. Przed przyjazdem warto zajrzeć do aktualności: w wybrane niedziele muzeum bywa zamknięte, bo wystawia się plenerowo poza siedzibą.

Lekcja lub warsztat muzealny kosztuje 8 zł, wybrane warsztaty twórczości ludowej 15 zł. Muzeum udostępnia bezpłatne przewodniki audio po pięciu wystawach stałych, po polsku, odtwarzane online z własnego telefonu, więc warto zabrać słuchawki. Od 1 stycznia 2022 roku od strony dziedzińca działa platforma schodowa dla osób poruszających się na wózkach.

Jak dojechać

Muzeum działa przy ul. Piłsudskiego 19 w Łukowie (21-400), w gmachu z własnym dziedzińcem, blisko centrum miasta. Łuków leży w północnej części Lubelszczyzny, niespełna 100 kilometrów na północ od Lublina, mniej więcej w połowie drogi między Lublinem a Warszawą. Muzeum nie podaje na swojej stronie ani linii komunikacji miejskiej, ani wskazówek parkingowych, więc o szczegóły dojazdu najlepiej dopytać pod numerem z zakładki kontaktowej - tym bardziej że zwiedzanie poza standardowymi godzinami i tak wymaga wcześniejszego uzgodnienia.

Muzea w pobliżu

W samym Łukowie nie ma innego muzeum, więc sąsiedztwa trzeba szukać w północnej Lubelszczyźnie. Na wschodzie działa muzeum w Białej Podlaskiej, o podobnie regionalnym profilu, ale z rozbudowanym działem sztuki. Muzeum rzeźbiarza Augusta Zamoyskiego w Jabłoniu dobrze kontrapunktuje łukowską rzeźbę ludową, a na zachód od miasta leży muzeum lotnictwa w Dęblinie.